വല്ലവനും വന്ന്
വീശുന്ന വലയിലേയ്ക്ക്
നീന്തികയറിക്കഴിഞ്ഞാലുള്ള
പിടച്ചില്...
വയ്യെന്റെ മക്കളേ
പല നിറത്തില്, പല തരത്തില്
പലപേരില് മുറുക്കിയെടുത്തവയാണ്
അരുതെന്ന്
വേര്തിരിച്ചുപറയുവാന്
പെറ്റവയറിന്റെ തുടിപ്പല്ലാതെ
വേറേ യുക്തിയില്ല.
ക്ഷമിക്കൂ..,
ഞാനീ കുളത്തില്
നഞ്ചുകലക്കുകയാണ്.
എത്ര നാളുകള്ക്ക് ശേഷമാണ് ഒരു ചിദംബരി കവിത കാണുന്നത്.
ReplyDeleteസന്തോഷം.. അഭിനന്ദനം
'ക്ഷമിക്കൂ..,
ReplyDeleteഞാനീ കുളത്തില്
നഞ്ചുകലക്കുകയാണ്.'
കുറ്റപ്പെടുത്തനാവില്ല
അമ്മ..!!!
ReplyDeleteഅമ്മയുടെ മനസ്സ്...!
വല്ലാത്ത വരികള്...
ആശംസകള്...